Ne yalan söyleyeyim, en çok şu maçı alalım da, ben de şöyle gönlümce şu başlığı atabilmeyi en çok istedim.

Beşiktaş’ımdan gelen en güzel 14 Şubat hediyesiydi bu. Süper Lig’de ardı ardına gelen puan kayıplarından sonra ilaç gibi geldi hepimize.

Deplasmanda alınmış galibiyetle, ayın 23’ünde oynanacak maç için daha bir rahatız, hatta şimdiden Atletico Madrid mi yoksa Lazio ile mi karşılaşacağımızı düşünmeden edemiyorum. Ama gelin görün ki bir Beşiktaş taraftarı olarak maçı izlerken arkama yaslanıp “aman canım bu maç çantada keklik olur” diyemiyorum.

Maçı gerçekten temiz oynatan bir hakeme dek geldik, fakat bir o kadar da kartını esirgemeyen bir Hollandalıydı. Öyle ki hadi atak yapalım yerine aman dikkatli olalım bir kart daha görmeyelim diye içimden geçirmeye başladım. Tam 5 sarı kart gördü Beşiktaş. 30. dakikada ise Braga’nın oyuncusu Barbosa’nın ikinci sarı kartıyla, 10 kişi kaldılar. İşte asıl maçtaki önemli nokta buradan başlıyor. Oyun tam aleyhimize dönecek derken, karşı takım daha bir saldırgan taraf oldu. Ancak son dakikalarda Sivok’un kafa golüyle işler tam da istediğimiz gibi gelişti. Ve ardından ikinci yarıda; “Nerde bu Simao?” derken, onunda hafif bir topa dokunuşuyla bal gibi golümüz geldi.

Yalnız sorarım size, takım madem 10 kişi kalmış, bu işi İstanbul’a hiç bırakmadan bitirseydik güzel olmaz mıydı? İstanbul’daki maçı az çok canlandırabiliyorum. Bugünkü izlediğimiz Braga’ya göre daha çok hücuma giden bir takımla karşı karşıya kalacağız. Alabilecekleri maksimum riski ortaya koyacaklar. Hatta bol da gollü bir maç bekliyor bizi.

Uzun lafın kısası güzel de bir gerçeğimiz var. Beşiktaş 11 kişiyle maçı hiç bırakmadı.